Tarih kitapları 2026 yılının Nisan ayını nasıl yazacak bilinmez lakin haber merkezleri şu an “imkansız” denilenin sıradanlaştığı, “asla olmaz” denilenin ise manşetlere düştüğü bir çağı yaşıyor.
Hatırlayın; çok değil, birkaç ay evvel İran semalarında uçuşan füzelerin gölgesinde “yeni bir Orta Doğu” vadediliyordu. Bugün o vaadin geldiği nokta, Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) 1 Mayıs prestijiyle OPEC ve OPEC+ masasını devirip kalkması oldu.
Peki, ne oldu da Abu Dabi, on yılların sadakatini bir kenara itip “kendi yoluma gidiyorum” dedi?
CAMDAN KULELERİN YIKILIŞI
Aslında her şey o meşhur “İran Savaşı” ile başladı. Körfez’in o parıltılı, ultra-lüks ve dünyaya “refahın başkenti” olarak pazarlanan kentleri, savaşın sıcak nefesini enselerinde hissettiklerinde bir şeyi fark etti: Kuleleri camdandı ve o camlar çoktan çatlamıştı.
RİYAD KOTALARINA DARBE
ABD’nin bölgeyi bir cephaneliğe çevirip sonra da Trump’ın o bildik pragmatizmiyle müttefiklerini birer “ödeme kalemi” olarak görmesi, Körfez’deki itimat kulesini yıktı. BAE’nin OPEC’ten çıkış kararı, aslında bir güç siyaseti değil, bir “hayatta kalma” atılımı olarak okunabilir. Abu Dabi artık kendi yazgısını, ne Riyad’ın kotalarına ne de Washington’ın müdafaa kalkanına emanet etmek istiyor.
TEHLİKELİ KUMARBAZ
Sadece OPEC mi? Trump’ın fitilini ateşlediği NATO krizi ise bugün artık bir “kriz” olmaktan çıkıp tam bir “kopuşa” dönüştü. ABD’nin İran operasyonları sırasında Avrupa’yı hiçe sayan tutumu, AB ile ABD’yi tarihte hiç olmadığı kadar karşı karşıya getirdi. Brüksel artık Washington’a “stratejik ortak” olarak değil, “tehlikeli bir kumarbaz” olarak bakıyor.
TRUMP’A BİRİNCİ FATURA ÇIKTI
Eskiden “Batı İttifakı” dediğimiz o devasa blok, bugün çıkarların çarpıştığı bir enkaz yığınına benziyor. Trump’ın “Önce Amerika” çığlığı, aslında “Yalnız Amerika”nın ilanıydı; BAE’nin atağı ise bu yalnızlığın Orta Doğu’daki birinci büyük faturası.
‘DÜŞMAN’IN PETROLÜ ŞART
Tablonun en ironik, en “pes artık” dedirten kısmı ise geçen günlerde yaşandı. ABD, bir yandan demokrasi ve özgürlük nutukları atarken, öteki yandan Rus petrolüne yönelik yaptırımların muafiyet mühletini bir ay daha uzattı. Neden mi? Zira İran Savaşı piyasaları o kadar yaktı ki, Washington “düşmanım” dediği Rusya’nın petrolüne muhtaç kaldı.
İşte 2026 dünyasının özeti bu oldu: İran’da savaş çıkartıp Rusya’dan petrol dilenmek. NATO müttefiklerini azarlayıp Körfez’deki “sadık” dostlarını kaybetmek.
GEMİSİNİ KURTARAN KAPTAN
BAE’nin 1 Mayıs’taki vedası, yalnızca petrol fiyatlarını etkilemeyecek. Bu veda, “Eski Dünya Düzeni”nin resmen kapandığının ilanı oldu. Artık ne NATO o eski gözetici şemsiye, ne de OPEC o eski sarsılmaz kartel.
Camdan kulelerin sakinleri artık biliyor: Rüzgar sertleştiğinde, size o kuleleri inşa ettirenler, birinci taşı atanlar olabilir. Artık herkes kendi duvarını örme, kendi gemisini kurtarma kaygısında. 1 Mayıs, yalnızca Bahar Bayramı değil; global ittifakların acıklı sonunun başlangıcı olarak anılacak.
Bakalım, bu domino tesirinde sıradaki taş kimin bahçesine düşecek?
