NATO üyesi ülkelerde yurttaşların savaşma isteğine ait yapılan kapsamlı bir anket, ülkeler ortasında dikkat alımlı farklar olduğunu ortaya koydu. Araştırmaya nazaran Türkiye, yüzde 88 ile birinci sırada yer aldı.
Anket, Riga Stradins University ile Center for Geopolitical Studies Riga iş birliğiyle Eylül–Ekim 2025’te gerçekleştirildi. 31 binden fazla iştirakçinin yer aldığı çalışma, tüm NATO ülkelerinde ulusal temsiliyete sahip örneklem üzerinden yapıldı.
Araştırmaya nazaran, ülkesini savunmak için savaşmaya en istekli yurttaşların bulunduğu ülkeler sırasıyla Türkiye (yüzde 88), Arnavutluk (yüzde 69), İsveç (yüzde 66), Finlandiya (yüzde 64) ve Karadağ (yüzde 63) oldu.
İlk 10’da ayrıyeten Yunanistan (yüzde 63), Norveç (yüzde 61), Litvanya (yüzde 52), Polonya ve Slovenya (yüzde 49) yer aldı. Uzmanlar, Türkiye’deki yüksek oranı jeopolitik pozisyonla, İskandinav ülkelerindeki yüksek oranları ise Rusya’dan algılanan tehdit ve ömür usulünü müdafaa isteğiyle açıklıyor.
Rusya’ya coğrafik olarak en yakın ülkeler ortasında yer alan Baltık devletlerinde ise farklı sonuçlar dikkat çekti. Litvanya yüzde 52 ile üst sıralarda yer alırken, Estonya yüzde 45 ve Letonya yüzde 37 ile daha geride kaldı. Bu durumun, bilhassa Rusça konuşan nüfusun tesiriyle temaslı olduğu bedellendiriliyor.
Kuzey Amerika’daki NATO üyeleri ortasında yer alan Kanada’da iştirakçilerin yüzde 39’u, ABD’de ise yüzde 37’si ülkesini savunmak için savaşmaya hazır olduğunu belirtti. Bu oranlar, genel sıralamada orta düzeyin altında kaldı.
EN DÜŞÜK ORANLAR AVRUPA’NIN BATISINDA
Araştırmaya nazaran savaşma isteğinin en düşük olduğu ülkeler İtalya ve Slovakya (yüzde 25), Almanya (yüzde 27), Hollanda (yüzde 30), Macaristan ve Çekya (yüzde 33) oldu.
Bu ülkelerde direkt askeri tehdit algısının düşük olması ve bilhassa Almanya ile İtalya’da İkinci Dünya Savaşı’nın tarihi tesirlerinin belirleyici olduğu söz ediliyor.
Uzmanlar, kamuoyu yoklamalarının kriz anındaki gerçek davranışı birebir yansıtmayabileceğine dikkat çekiyor. Savaşın seyri, askeri kapasite, müttefik takviyesi ve ferdî şartlar üzere faktörlerin bireylerin kararlarını kıymetli ölçüde etkileyebileceği vurgulanıyor.
Araştırma, NATO içinde tehdit algısı ve toplumların kendi ordularına takviye verme eğiliminin ülkeden ülkeye önemli farklılıklar gösterdiğini ortaya koyuyor. Bu durumun, ittifak içinde stratejik planlamalar açısından dikkate alınması gerektiği bedellendiriliyor.
