Irak’taki Saddam Hüseyin rejiminin Kürt, Türkmen ve Süryanilere karşı başlattığı Enfal Operasyonu sırasında hapishanede dünyaya gelen 1988 doğumlu Hejar Gazi Aziz, ismini koyan Türkmen askeri arıyor.
Enfal Operasyonu, 1986-1989 yılları ortasında devam etmiş ve 1988 yılında doruk noktasına çıkarak kara harekatları, havadan bombalamalar, yerleşkelerin sistematik bir formda yıkılması, toplu mecburî göçler, idam mangaları ve kimyasal silah kullanımına vardı.
Toplu sürgünlerde yaşanan trajedilerin ortasında hafızalarda unutulmaz izler bırakan insan kıssaları de yerini aldı.
Sürgün sırasında, Baas hapishanesinin hijyenik olmayan sıkıntı şartlarında dünyaya gelen Hejar Gazi Aziz ile ona Kürtçede “kimsesiz, gariban” manasına gelen “Hejar” ismini veren Türkmen askerin öyküsü de o günden bugüne kalan trajik anılardan birini oluşturuyor.
1988 yılında Baas rejiminin Dibs hapishanesinde dünyaya gelen Hejar, kendisine umut ışığı olan ve ismini koyan insanı bulmak için hala çabalıyor.
Süleymaniye’nin Çemçemal ilçesindeki Enfal mezarlığında düzenlenen törende Hejar, Anadolu Ajansı muhabirine öyküsünü anlattı.
Enfal felaketi sırasında dünyaya geldiğini aktaran Hejar, Enfal Operasyonu sırasında Süleymaniye’nin Germiyan bölgesinde bulunan köylerinin de boşaltıldığını ve köy halkının Irak’ın güneyine sürgün edildiğini söyledi.
Hejar, sürgün sırasında annesinin kendisine gebe olduğunu söz ederek, annesinden dinlediği sürgün kıssasını anlattı.
Göbek bağı taşla kesildi
Sürgün sürecini anlatan Hejar, “Önce 350 kişinin bulunduğu bir salona doldurulmuşlar. Hiçbir sıhhat imkanı yokmuş ve annem soğuk betonun üzerinde doğum yapmış. Gardiyanlara annemi hastaneye götürmeleri için çok yalvarmışlar lakin kabul etmemişler.” sözlerini kullandı.
Hejar, ablasının yaşlı bir bayandan küçük bir bez kesimi aldığını aktararak, “Bezin bir kısmını annemin altına seriyorlar, öteki kısmıyla da beni sarıyorlar. Tekrar gardiyanlardan göbek bağımı kesmek için bir bıçak istiyorlar ancak bıçak verilmiyor.” dedi.
Göbek bağının taşla kesildiğini söyleyen Hejar, zorla askere alınan bir Türkmen’in o esnada gardiyanlık vazifesi yaptığını, bayanların ve çocukların bu biçimde azap görmesine üzüldüğünü söyledi.
Ona ismini veren Türkmen askerle buluşup teşekkür etmek istiyor
Hejar, Türkmen askerin annesiyle konuştuğunu belirterek, “Anneme, ‘eğer çocuk doğar ve yaşarsa ismini Hejar koyun’ demiş. Annem bana, o şartlarda doğan bir çocuğun hayatta kalma ihtimalinin çok düşük olduğunu anlatmıştı.” dedi.
Tüm gardiyanların ve askerlerin berbat davrandığı bir ortamda annesine ve öbür sürgünlere âlâ davranan o Türkmen gardiyana ulaşmak istediğini söyleyen Hejar, “Eğer o Türkmen asker hala hayattaysa, onu bulmak ve teşekkür etmek istiyorum. O gün bir askerin, Kürt halkına karşı merhamet göstermesi hakikaten hürmet ve takdire paha.” tabirlerini kullandı.
