Avrupa futbolunda “topa sahip olma” oyunun kutsalı sayılırken Paris Saint-Germain (PSG), alışılmış ezberi aksine çeviren bir santra taktiğiyle dikkat çekiyor. Luis Enrique’nin kadrosu, maçın başlangıcında ya da yenilen gol sonrası yapılan santra vuruşlarında topu kısa paslarla oyuna sokmak yerine uzun bir vuruşla rakip yarı alanın derinlerine gönderiyor. Top birden fazla vakit köşe bayrağına yakın bölgede taca çıkıyor ya da rakibi kendi birinci bölgesinde oyuna başlamaya zorluyor. Bunun son örneği 5-4’lük Bayern Münih maçında yaşandı.
YILLAR EVVEL FENEBAHÇE YAPIYORDU
Bu ortada şunu hatırlatmakta fayda. PSG’nin bu farklı maça başlama taktiği akıllara Christoph Daum’u getiriyor. Alman çalıştırıcı, Fenerbahçe’yi çalıştırdığı periyotta bu taktiği vakit zaman Alex ile uygulayarak maçlara baskılı başlıyordu.
Bu atağın temel gayesi topu “kaybetmek” değil, sahayı kazanmak. PSG, rakibi kendi ceza alanına yakın bir noktada taç kullanmaya yahut tez pas yapmaya mecbur bırakıyor. Böylelikle Ousmane Dembele, Khvicha Kvaratskhelia, Desire Doue ve orta saha sınırı saniyeler içinde öne basarak pas kanallarını kapatıyor. Rakip daha oyuna yerleşemeden baskı tuzağına düşüyor. Taktik tahlillerde bu plan, PSG’nin pres oyununu maçın birinci saniyesinden itibaren kurma yolu olarak anlatılıyor.
PSİKOLOJİYİ KENDİSİ BELİRLİYOR
Luis Enrique’nin hesabı kolay: Kendi yarı alanında risksiz pasla başlamak yerine, rakip alanda risk yaratmak. Zira çağdaş futbolda topu nerede kazandığınız, topa ne kadar sahip olduğunuz kadar kıymetli. PSG topu rakibe veriyor lakin oyunun tarafını, temposunu ve psikolojisini kendisi belirliyor.
Bu taktik bilhassa UEFA Şampiyonlar Ligi finalinde Inter’e karşı dikkat çekti. PSG, santradan itibaren Inter’i geriye itip baskıyla oyunun denetimini aldı; finali de 5-0 kazanarak kulüp tarihinin ilk Şampiyonlar Ligi zaferine ulaştı.
ELEŞTİRELER YOK DEĞİL
Elbette herkes ikna olmuş değil. PSG’nin Liverpool maçında da misal halde topu uzun vurması birtakım yorumcular tarafından “israf” olarak eleştirildi. Birtakım yorumcular da bu taktiği “şov” olarak görüyor. Lakin Luis Enrique’nin futbolunda bu imaj tesadüf değil: Topu bilerek rakibe bırakıp, rakibin birinci nefes aldığı yerde üzerine çökme planı.
