“Engellisiniz, evlenemezsiniz” diyenleri kurdukları memnun yuvayla haksız çıkaran Aylin ve Ahmet Arslan çifti, artık de tekerlekli sandalyeleriyle sahnede hudutları aşıyor. 8 yaşında bir kızları olan çift, tekerlekli sandalyeleriyle zeybek ve Latin dansı yaparak “yapılamaz” denilenleri bir bir başarıyor.
Mersin’de atılan samimi bir iletiyle tanışan Aylin (44) ve Ahmet Arslan (36) çifti, kısa müddette birbirlerine bağlanarak evlilik kararı aldı. Fakat bu karar, her iki ailenin de “Engellisiniz, yapamazsınız” itirazlarıyla karşılaştı. Ailelerinin ön yargılarına boyun eğmeyen çift, verdikleri gayretle onları ikna ederek 2016 yılında dünyaevine girdi ve Kocaeli’ye taşındı.
2017 yılında kızlarını kucaklarına alarak hayata daha sıkı sarılan çift, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Gonca Manisiz Hayat Merkezi’nde tanıştıkları dans eğitimleriyle adeta tekrar doğdu. Tekerlekli sandalyeleriyle zeybek ve Latin dansı yapan çift, sahnedeki ahenkleri ve azimleriyle izleyenleri duygulandırıyor.
“‘OLMAZ, YAPAMAZSINIZ, EVLENEMEZSİNİZ’ DEDİLER”
Eşiyle internet üzerinden tanıştıktan 3 ay sonra evlilik kararı aldıklarını anlatan Aylin Arslan, aileleri ikna etme sürecinin güçlü geçtiğini belirterek, “Eşimle bir platformda tanıştık. 3 ay bir görüşmemiz oldu, ondan sonra evlilik sıkıntısını konuştuk. Nasıl olur, ne yaparız, ailelerimizi nasıl ikna ederiz diye düşündük.
İkimiz evlilik kararı aldık ve bunu ailelerimize açıkladık. Natürel aileler mahzur durumumuzdan ötürü ‘olmaz, yapamazsınız, evlenemezsiniz’ dediler. İki aile de istemedi birinci başta. Sonra biz ailelerimizi ikna ettik ve 2016’da evlendik, 2017’de kızımız dünyaya geldi. Bir tane kızımız var. Şu an 8 yaşında” dedi.
“KIZIMA YEMEK YAPARKEN ZORLANIYORUM”
Hayatın zorluklarıyla çaba ederek bugünlere geldiklerini ve 8 yaşındaki kızlarıyla memnun bir ömür sürdüklerini tabir eden Arslan, günlük hayatta karşılaştığı en büyük zorluğun fizikî kaideler olduğuna dikkati çekerek, “Evimiz kira. Bütün hayallerimizi gerçekleştirdik fakat artık tek hayalimiz kendimize ilişkin bir konutumuzun olması.
Manuel sandalye kullandığım için şu anki meskenin mutfağı bana uygun değil. Kızıma yemek yaparken, eşime çay verirken çok zorlanıyorum. İnşallah bu hayalimizi de gerçekleştiririz” diye konuştu.
“ENGEL DURUMUMUZU UNUTTURDU”
Arslan, Gonca Manisiz Ömür Merkezi’nin ve dansın hayatlarına dokunuşunu ise şu sözlerle anlattı: “Zeybek bizim için çok öbür bir şey. Bizi sosyalleştirdi. Zeybek hakikaten değişik bir şey. Engellinin zeybek yapması bir hayal üzere lakin biz yapamayız diye düşünüyorduk, artık o denli hoş yapıyoruz ki… Müsabakalara katılıyoruz, şovlarımız olacak. Latin dansı da yapıyoruz, onu da çok severek yapıyoruz. Hepsi bize çok âlâ geldi.
Gonca Manisiz Ömür Merkezi de bizim için çok hoş oldu. Çok faal olduk, hayata bakışımız değişti. Mahzur durumumuzu unutturdu. Eşim de ben de oraya seve seve gidiyoruz. Natürel bu imkanı bize veren Tahir Büyükakın Liderimize çok teşekkür ederiz. Manisiz Taksi ile oraya gidip geliyoruz.”
“ANNEM ÇOK TAKVİYE OLDU, ALLAH RAZI OLSUN”
Hikayelerinin eşine attığı “Selam, tanışabilir miyiz” halindeki iletiyle başladığını belirten Ahmet Arslan ise evlilik sürecinde annesinin kendisine büyük takviye olduğunu söyleyerek, “Eşimle engelli sitesinden tanıştık. Ben ona ‘selam, tanışabilir miyiz’ yazdım. O da bana esprili bir karşılık verdi, ‘sanki 40 yıllık tanıyor üzere yazmışsın’ dedi.
Ben de ‘tanışmak için yazdım’ dedim. O denli başladık. Konuştuk, görüştük. Alışılmış birinci başta aileler pürüz durumumuzdan ötürü karşı çıktı lakin annem çok dayanak oldu, Allah razı olsun. Sonra evlendik. Bir çocuğumuz oldu, şu an 8 yaşında. Onunla hayata daha bağlı bakıyoruz. Evlat olması apayrı bir şey” dedi.
“ÖNCE İNANACAKSIN, SONRA BAŞARACAKSIN”
Arslan, dans serüvenine ait ise, “Zeybek bizim için çok güzel oldu. Eşimin dediği üzere sahiden çok hoş. Hocamıza ve arkadaşlarımıza teşekkür ediyorum. Latin dans da yapıyoruz. Birinci başta ‘yapamam’ diyordum lakin artık çok farklı. Beşerler ‘engelli bunu yapamaz’ diyor ancak inanmak başarmanın yarısıdır. Evvel inanacaksın, sonra başaracaksın. Ben de yapamam zannettim fakat yaptıkça insanın kendine inancı geliyor. Yaptıkça daha çok inanıyorsun. Şu an çok daha farklı hissediyorum kendimi” tabirlerini kullandı.
