EĞİTİMCİLER Birliği Sendikası (Eğitim-Bir-Sen), son devirde eğitim ortamlarında artan şiddet olaylarının toplumsal tesirlerini bütüncül bir bakış açısıyla kıymetlendirmek emeliyle ‘Eğitim Ekosisteminde Şiddet: Kurumlar Ortası Uyum ve Sorumluluklar’ başlıklı çalıştay düzenledi. Eğitim-Bir-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın, “Eğitimde şiddetin şimdiki görünümünü ve nedenlerini, şiddetin sosyolojik, ruhsal ve dijital boyutlarını, okul iklimini ve öğretmenin rolünü, aile, medya ve toplumsal etrafın tesirini, kurumlar ortası uyum ve sorumluluk alanlarını daima birlikte değerlendireceğiz. Hiç kimse kendini bu süreçten soyutlamamalı, zira sorun hepimizin ortak problemidir. Ortak akıl üretmek, sorumlulukları paylaşmak ve birlikte tahlil yolları bulmak için bir aradayız” dedi.
Ankara’da gerçekleştirilen çalıştaya, Eğitim-Bir-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın, Eğitim-Bir-Sen Genel Sekreter Talat Yavuz, Genel Lider Yardımcısı Ramazan Çakırcı, Genel Merkez Kadın Komisyonu Başkanı Sıdıka Aydın, Eğitim-Bir-Sen Stratejik Araştırmalar Merkezi (EBSAM) araştırmacıları, akademisyen, rehber öğretmen, okul yöneticisi, eğitim uzmanı, sosyolog, psikolog, hukukçu, siber güvenlik uzmanı ve okul güvenlik vazifelisi ile alanında uzman katıldı. İştirakçilerin mevzuya ait görüş, tenkit ve tahlil tekliflerini paylaştığı çalıştayda, sorunun nedenlerine ait analitik değerlendirmeler yapıldı, ulusal ve milletlerarası örnekler ışığında uygulanabilir tahlil teklifleri tartışıldı. Çalıştayda, eğitim ortamlarında şiddet olgusu, sosyolojik, ruhsal ve dijital boyutlarıyla ele alınırken, okul iklimi ve öğretmen rolü, kurumsal kapasite, aile, medya ve toplumsal etrafın tesiri, kurumlar ortası uyum ile mevcut yapısal problemler kapsamlı biçimde değerlendirildi.
Ali Yalçın, burada yaptığı konuşmada, “Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta yaşanan acı olaylar bir kere daha göstermiştir ki, karşı karşıya olduğumuz durum, tekil ve istisnai olayların ötesinde, yapısal bir sorunun yansımasıdır. Eğitim-Bir-Sen olarak toplumsal sorumluluk şuuruyla hareket ediyoruz. Eğitime ait sorunları, akademik bakış açısıyla ele alan, sahayı dinleyen ve tahlil üretmeyi önceleyen bir anlayışı temsil ediyoruz. Bu bağlamda bizim için sendikacılık yalnızca hak arama gayreti değil, birebir vakitte eğitim siyasetlerine katkıda bulunma, problemlere bilimsel ve kalıcı tahliller üretme sorumluluğudur. Bu nedenle, biz buna ‘akademik sendikacılık’ diyoruz ve bugün burada gerçekleştirdiğimiz çalıştay da bu sorumlu yaklaşımın somut bir yansımasıdır. Bugün burada ele aldığımız sıkıntı, yalnızca eğitim sisteminin değil, toplumsal yapının da beka sorunudur. Disiplin yönetmeliğindeki yetersizlikler, öğretmenlere adeta ‘başına iş alma, başından sav’ demektedir. Bedeli ödetilmeyen mesnetsiz CİMER şikayetlerinin okulu boğduğu ve öğretmeni yorduğu, çok müdahaleci ve okul üzerinde baskı kuran veli profilinin eğitimcileri gerdiği artık görülmelidir” dedi.
Çocukların toplumsal ve dijital dünyanın karmaşası içinde istikamet bulmakta zorlandığını söyleyen Lider Yalçın, “Sanal dünyanın karanlık dehlizlerinde çocuklarımıza ve gençlerimize kurulan kumpaslar ortadadır. TBMM’de 15 yaş altına yönelik toplumsal medya kullanımına ait sınırlamaların görüşüldüğü bu süreçte, birebir vakitte bu yaş kümesinin internetle temasını daha denetimli ve inançlı hale getirecek alternatif modeller de tartışmaya açılmalıdır. Çocukların korunması gayesiyle, sadece temel bağlantı imkanı sunan, internet erişimi olmayan ‘tuşlu telefonla’ okula gelmeleri istikametindeki önlemleri de artık konuşabilmeliyiz. Sınıflarda cep telefonu kullanımı yasaklanmış olsa da okul çıkış saatlerinde internete bağlı akıllı telefon üzerinden yaşanan siber zorbalık önemli bir tehdit oluşturmaya devam etmektedir. İnternet erişimi olmayan tuşlu telefonlar, bu noktada önleyici bir önlem fonksiyonu görebilir; velileri de eğitimcileri de büyük bir yükten kurtarabilir. Ne öğrenci eski öğrenci ne kaideler eski kaideler. Klasik toplumsal yapılar bozulmakta, eğitim kurumları ve aileler bu yeni koşullarla baş etmekte zorlanmaktadır” diye konuştu.
Yalçın, kelamlarını şöyle sürdürdü; “Eğitim-Bir-Sen olarak 2025 Temmuz ayında 2012’de, periyodun kaideleri ve gereksinimleri gereği hayata geçirilen fakat bugün değişen koşullar çerçevesinde tekrar ele alınması gereken ‘4+4+4’ zarurî eğitim sistemine ait 36 binden fazla iştirakçiyle kapsamlı bir çalışma yürüttük. Çalışmada, öğretmenlerin yüzde 93,8’i, okul yöneticilerinin yüzde 97,1’i, öğrencilerin yüzde 78,5’i ve velilerin yüzde 78,8’i 12 yıllık mecburî eğitim mühletinin kısaltılması gerektiğini tabir etmiştir. Üniversite tahsil müddetinin tartışıldığı bir düzlemde eğitimde çocukların hazır bulunuşluk seviyesi, hayata hazırlık ve mesleğe geçiş üzere temel fonksiyonları, lise seviyesinde de yine ele alınmalı ve bu bahiste somut bir sonuca artık ulaşılmalıdır. Zarurî eğitim, sıkıntılı eğitime dönmeden tedbirler alınmalıdır.”
Yalçın, kelamlarını şöyle tamamladı; “Sabah programları ile aile yapımız, şiddet içerikli dizilerle jenerasyonumuz amaç alınmaktadır. Denetimsiz dijital mecralar ve sapkın akımlarla toplum çürütülmek istenmektedir. Bu tabloyu görmeli ve tedbirler almalıyız. Dijital yayın platformlarında sapkınlığı yayan içerikleri de konuşmalıyız. Bu mevzuya da bir çerçeve çizilmesinin, daha güçlü bir düzenleme ve kontrol sistemlerinin vakti gelmiş ve geçmektedir. Tüm bu başlıkların, eğitim sistemimizin geleceğini şekillendirecek bütüncül bir bakış açısıyla ele alınması ve ilgili paydaşlarla ortak akıl doğrultusunda hareket edilmesi büyük bir kıymet taşımaktadır. İşte bu çalıştayı düzenleme maksadımız da budur. Bu kapsamda, eğitimde şiddetin yeni görünümünü ve nedenlerini, şiddetin sosyolojik, ruhsal ve dijital boyutlarını, okul iklimini ve öğretmenin rolünü, aile, medya ve toplumsal etrafın tesirini, kurumlar ortası uyum ve sorumluluk alanlarını daima birlikte değerlendireceğiz. Maksadımız keder yanmak değil, deva bulmaktır. Hiç kimse kendini bu süreçten soyutlamamalı, zira sorun hepimizin ortak meselesidir. Bir Kızılderili atasözü, ‘Bir çocuğun eğitiminden bütün kasaba sorumludur’ der. Bu yüzden herkese düşen bir sorumluluk bulunmaktadır. Bu masa etrafında bir ortaya gelmemizin manası da budur. Ortak akıl üretmek, sorumlulukları paylaşmak ve birlikte tahlil yolları bulmak.”
