Geçtiğimiz hafta iş insanı Aydın Doğan eşi Sema Doğan, kızları Vuslat Doğan, Hanzade Doğan, Arzuhan Doğan Yalçındağ, torunlarıyla ve sevdikleriyle birlikte Fransa’nın Cannes kentinde 90. doğum gününü kutladı.
Fransa’nın Cannes kentinde toplanan Doğan ailesinin kutlama anları, iş beşerinin kızı Vuslat Doğan Sabancı tarafından toplumsal medya hesabı aracılığıyla kamuoyuyla paylaşıldı. Kutlamadan kareler yayımlayan Sabancı, paylaşımına “Canımız babamızın 90. yaşını kutlarken” notunu düştü.
Gecede, kendisinin çocukluğundan bu yana tanıdığı Murat Karahan sahne alarak Anadolu türkülerini seslendirdi.
Aile üyelerinin yanı sıra geceye katılan tek davetli isim, uzun yıllar Doğan Grubu’nda vazife yapan Ertuğrul Özkök oldu.
Özkök Aydın Doğan’ın doğum günü kutlamasından özel anları kaleme aldı. Aydın Doğan’ın anılarını yazmaya başladığını anlatan Özkök, Doğan’ın CHP’li belediye başkanı babasının uğradığı zorlukları ve hayatının kritik periyotlarından de bahsetti.
İşte Özkök’ün o yazısı:
AYDIN DOĞAN’IN YAŞ GÜNÜNDE EN ÜNLÜ TÜRK TENORU İLE SOHBET
Geçen hafta Fransa’nın Cannes kentinde Hürriyet’ten işverenim Aydın Doğan’ın 90’ıncı yaş gününü kutladık.
Aile ortasında bir kutlamaydı.
Şunu da belirteyim.
Türkiye’nin yaşadığı ve hepimizi altüst eden çocuk katliamı trajedisinden önceydi. Yoksa o gece zehir olurdu hepimize.
Gece Türkiye’nin en ünlü tenoru Murat Karahan da katıldı.
Onun da özel bir sebebi vardı.
Murat Karahan, Aydın Bey’in çok eski ve çok yakın arkadaşı merhum İsmet Sezgin’in akrabası.
İsmet Bey’in eşi Saadet Sezgin, Aydın Bey’in liseden matematik öğretmeniymiş.
Dolayısıyla Karahan çok küçük yaşlardan beri Aydın Bey’i de âlâ tanıyor.
AYDIN DOĞAN’LA BİRİNCİ TANIŞMAMIZ BİR TRT TARTIŞMA PROGRAMINDA
Biraz da Aydın Bey’in yaş gününü anlatayım.
Bu yıl Aydın Bey’le tanışmamızın o denli sanıyorum ki 35’inci yılı.
TRT’nin özgür yıllarıydı. Onunla birinci müsabakamız, bu devlet televizyonunun, medya konusundaki bir tartışma programındaydı.
Yanılmıyorsam 1988 yahut 89’du.
O Milliyet gazetesinin sahibi olarak İstanbul’dan, ben de Hürriyet’in Ankara temsilcisi olarak Ankara’dan canlı yayına katılmıştık.
İLK YÜZ YÜZE GÖRÜŞME BİR SÜNNET DÜĞÜNÜNDE
Ama birinci yüz yüze gelişimiz, İsmet ve Saadet Sezgin’in torunlarının sünnet düğünündeydi.
O İsmet ve Saadet Sezgin’in dostuydu.
Tansu ve bense kızları Seynan ve eşi Tamer Levent’in arkadaşı olarak oradaydık.
Bizi tıpkı masaya oturttular.
Çok hoş ve sıcak bir sohbet yaptık o gün.
Sonraki görüşüm ise, 1994 yılında Hürriyet binasından gazetenin yeni sahibi olarak girerken oldu.
16 YIL BOYUNCA EN DORUKTAKİ YILIMIZ
Aydın Bey’le 16 yıl boyunca onun genel yayın yönetmeni olarak çalıştım.
Onun idaresinde Hürriyet gazetesi 2008 yılında 1.8 milyar dolar piyasa kıymetine ulaştı.
Halka açık kısmının yüzde 80’inden fazlası memleketler arası yatırımcıların elindeydi.
Kıta Avrupasının ilan geliri en yüksek gazetesi haline geldi.
İnternet sitesi Avrupa’nın en çok erişim alan üçüncü sitesi oldu.
Bild’den sonra kıta Avrupasının en yüksek tirajlı gazetesiydi.
AYDIN BEY’İN ANILARINDAN AKLIMDA KALAN İKİ OLAY
Onca yıl boyunca bizler gazeteci olarak yanlışlarımızla ona çok sıkıntı anlar yaşattık.
Ama o daima bizleri korudu.
İlginç bir insandır Aydın Bey…
Şimdi anılarını yazıyor.
Orada iki olay var ki yıllardır beni çok etkiliyor.
CHP’li bir aileden geliyor. Babası bir periyodun Kelkit Belediye Başkanı.
Demokrat Parti periyodunda hayli uğraşmışlar babası ile.
27 MAYIS GÜNÜ DEMOKRAT PARTİLİ BİR ÖĞRENCİ
27 Mayıs askeri darbesi olduğu sırada İstanbul’da öğrenciymiş.
O sırada bir meskende kalıyorlarmış. Ortalarında yıllar sonra ANAP dönemi Adalet bakanı olacak Oltan Sungurlu da var.
Oltan Sungurlu o vakitler Demokrat Parti’yi destekleyen bir öğrenci. Darbe günü, sonra kimi beşerler onları hırpalamaya kalkınca Aydın Bey korumuş onu.
Ama beni en çok etkileyen tavrı ise 28 Şubat periyodunda askerlere muhalif müelliflerini müdafaasıydı.
28 ŞUBAT SABAHI BANA AÇTIĞI TELEFON
28 Şubat olup Meclis’te yeni hükümetin kurulduğu sabah bana açtığı telefonu ölünceye kadar unutmayacağım.
Direk kelama girip şunu söylemişti:
“Ertuğrul bak artık Yavuz Gökmen’in üzerine gelebilirler. Tansu Çiller’i destekledi diye onu işten attırmak için kampanya yapabilirler. Bu çocuğu koruyacaksın.”
Bu kadar kısa…
Üç dakika sonra tekrar aradı ve kelamını tamamladı:
“Yavuz’un maaşına da artırım yap…”
15 TEMMUZ GECESİ TELEVİZYONLARA VERDİĞİ TALİMAT
Aynı Aydın Doğan 15 Temmuz gecesi saat 21.00’de gazete ve televizyonlarını arayıp şu talimatı vermişti:
“Bu, seçilmiş iktidara karşı bir darbe ve biz gazeteciler bu darbenin karşısında duracağız. ”
Aynı saatlerde birtakım iktidar yanlısı televizyonlar sessizliğe bürünmüşken Aydın Doğan’ın televizyonları o gece sabaha kadar darbecilere karşı yayın yaptı.
Bu yayınları susturmak için Kanal D’nin bahçesine inen askeri helikopterden çıkanlara karşı da direndi bu kümenin gazetecileri…
ASIL DOSTLUĞUMUZ MEDYADAN AYRILDIKTAN SONRA BAŞLADI
Aydın Bey’le asıl dostluğumuz ben genel yayın direktörlüğünden ayrıldıktan, o da medyadan çıktıktan sonra başladı.
Ona karşı hürmetim hiç eksilmedi, daima arttı.
O gece masanın başında Aydın Bey ve eşi Sema Hanım oturuyordu.
Bütün kızları ve torunları oradaydı.
Müthiş bir aile tablosu vardı karşımda.
Çocuklar, çok düzgün okullarda eğitim almış, başarılı olmuştu. Torunlar da birebir yolda ilerliyordu.
Bir orta Aydın Bey’in oturduğu yerde güya elleriyle dans edermiş üzere müziklere katıldığını gördüm.
Çok hoş bir 90 yaş sahnesiydi…
Dedim ya epeydir onu bu kadar keyifli görmemiştim.
KELKİT’TE BAŞLAYIP CANNES’DA KUTLANAN 90 YILLIK BİR HAYAT
Masanın kenarında gözümün önünden bir “Aile hikâyesi” akıyordu.
Kelkit’te başlayıp, bugün Cannes’da bir masanın etrafında smokinler ve tuvaletlerle kutlanan bir 90 yılın hikâyesi.
Aydın Bey bütün bu yıllar boyunca beni çok şaşırttı.
Geleneklerine çok bağlı bir insandır.
Ama genel yayın müdürü olarak çalıştığım yıllarda onun çağdaşlığa açık vizyonu beni daima şaşırttı.
O gece yalnızca onun değil, hepimizin son 40 yıllık tarihi de geçti gözümün önünden.
ERTESİ SABAH CANNES’IN LA CROISETTE BULVARINA BAKARKEN
Ertesi sabah Cannes’da hava pırıl pırıldı.
Şehir bir yeni sinema şenliğine hazırlanıyordu.
Otelin penceresinden, La Croisette denilen kıyı yolundan Akdeniz’in akıp giden vaktine bakarken, Aziz Mahmut Hüdai’nin (Hz) o hoş dizesini hatırladım:
“Günler gelip geçmekteler
Kuşlar üzere uçmaktalar…”
Dali’nin “Penceredeki Kadın” tablosu geldi gözümün önüne nedense…
Yine Caccini’nin “Ave Maria’sını” dinlemeye başladım…
Gerçekten klasik müzik sevmeyenlerin de seveceği bir parçaymış…
