Medicana Ataşehir Hastanesi Medikal Onkoloji Uzmanı Doç. Dr. Levent Emirzeoğlu, kan örneğiyle yapılan likit biyopsinin kanser tanısı ve tedavisi takibinde klinik değerlendirmeye katkı sağlayabilecek datalar sunduğunu, usulün bilhassa bireye özel tedavi planlamasında yol gösterici olabildiğini belirtti.???????
Hastaneden yapılan açıklamaya nazaran, likit biyopsi metodunda, tümörden kana karışan hücreler yahut tümöre ilişkin DNA modülleri incelenerek kanserin genetik yapısına ait datalar elde edilebiliyor.
Açıklamada görüşlerine yer verilen Doç. Dr. Levent Emirzeoğlu, yöntemin son yıllarda onkoloji alanında daha sık gündeme geldiğini ve tümörün genetik yapısının detaylı kıymetlendirilmesine imkan tanıdığını aktardı.
Emirzeoğlu, likit biyopsinin sırf teşhis basamağında değil, tedavi sürecinin izlenmesi, gayeye yönelik tedavi seçeneklerinin kıymetlendirilmesi ve tedaviye karşı gelişebilecek direnç düzeneklerinin saptanmasında da kullanılabildiğini belirtti.
Yöntemin temel çalışma prensibine değinen Emirzeoğlu, klasik doku biyopsisine kıyasla tekrarlanabilir bir prosedür olması sayesinde hastalığın seyrinin takibinde klinik açıdan destekleyici rol üstlenebildiğini vurguladı.
Emirzeoğlu, kelam konusu süreçte kanda dolaşan tümör hücreleri (CTC) ile tümöre ilişkin DNA kesimlerinin (ctDNA) tahlil edildiğini aktararak, tümörün genetik profilinin değerlendirilebildiğini ve hastalığın biyolojik özelliklerine ait bilgi edinilebildiğini kaydetti.
“Likit biyopsiyle değişiklikler takip edilebilmektedir”
Likit biyopsinin girişimsel süreç gerektirmeyen metotlardan biri olduğuna işaret eden Emirzeoğlu, usulün rutin kan analizine benzeri formda koldan alınan bir tüp kan örneğiyle gerçekleştirildiğini aktardı.
Emirzeoğlu, “Alınan örnek laboratuvar ortamında yeni kuşak dizileme (NGS) üzere aktüel teknolojiler kullanılarak incelenmektedir. Bu yaklaşım doku örneği alınmasının uygun olmadığı kimi durumlarda doktor değerlendirmesine dayanak sağlayabilmektedir.” tabirlerini kullandı.
Likit biyopsinin sırf teşhis sürecinde değil, tedavi planlamasında da klinik karar sürecine katkı sunduğunu vurgulayan Emirzeoğlu, usulün bilhassa amaca yönelik tedavilerin değerlendirilmesinde kullanılabildiğinin bilgisini paylaştı.
Kanser tedavisinde hastalığın tedaviye verdiği karşılığın izlenmesinin ehemmiyetine de dikkati çeken Emirzeoğlu, şöyle devam etti:
“Tümörün genetik mutasyonlarının belirlenmesi sayesinde hastaya uygun tedavi seçenekleri doktor tarafından değerlendirilmekte ve bu yaklaşım şahsileştirilmiş tedavi planlamasına katkı sağlayabilmektedir. Kimi tümörler vakit içinde genetik değişiklikler geçirerek mevcut tedavilere karşı direnç geliştirebilmektedir. Likit biyopsiyle bu değişiklikler takip edilebilmektedir. Ayrıyeten tedavi sonrasında kanda saptanan tümör DNA’sındaki değişimler, hastalığın tekrar ortaya çıkma ihtimaline ait klinik değerlendirmede destekleyici bilgi sağlayabilir.”
Emirzeoğlu, klasik doku biyopsisinin cerrahi müdahale, biyopsi iğnesi yahut endoskopi üzere girişimsel süreçler gerektirebildiğini hatırlatarak, likit biyopsinin ise sırf kan örneğiyle uygulanabildiğini belirtti.
Likit biyopsinin, doku biyopsisinin uygun olmadığı yahut tekrarlanmasının güç olduğu birtakım hasta kümelerinde tamamlayıcı bir seçenek olarak değerlendirilebildiğini aktaran Emirzeoğlu, sistemin akciğer, göğüs, kolon ve prostat kanserlerinde, bilhassa ileri evre hastalarda tedavi seçiminin değerlendirilmesinde doktorlar tarafından başvurulan formüllerden biri olduğunu vurguladı.
Emirzeoğlu, likit biyopsinin gelecekteki kullanım alanlarından birinin erken evre kanserlerin saptanması olduğunu belirtti.
Likit biyopsi alanındaki bilimsel çalışmaların sürdüğünü vurgulayan Emirzeoğlu, şunları kaydetti:
“Erken evre kanserlerde kanda dolaşan tümör DNA’sı ölçüsünün düşük olması nedeniyle, bu tekniğin rutin tarama testi olarak kullanımı hala sonludur fakat gelişen teknolojilerle birlikte bu alanda yeni çalışmalar devam etmektedir. Likit biyopsisi bilhassa belli hasta kümelerinde klinik açıdan değerlendirilebilmektedir. Doku biyopsisinin riskli görüldüğü hastalarda, tümöre ulaşmanın güç olduğu durumlarda, doku örneğinin yetersiz kaldığı hadiselerde ve tedaviye direnç gelişen hastalarda tabip kararı doğrultusunda kullanılabilmektedir. Ayrıyeten tedavi sonrasında kalıntı hastalığın takibinde de bu yolun değerlendirilebilmektedir.”
