Diplomasinin o ağırbaşlı, soğuk ve aralı koridorları, bugünlerde yerini hiç alışık olmadığımız bir “magazinel düelloya” bıraktı. İngiltere Hükümdarı III. Charles’ın Amerika ziyareti, yalnızca devlet sorunlarının değil, iki dev egonun birbirini nezaketle bıçakladığı bir tiyatro sahnesine dönüştü.
2019’UN HAYALETLERİ: ‘BENİM GÖRÜŞÜM DEĞİŞMEDİ’
Her şey 2019’da, Trump’ın İngiltere’yi ziyaretiyle başlamıştı aslında. O vakitler şimdi “Prens” olan Charles, o meşhur 90 dakikalık iklim değişikliği sunumunu yapmış, Trump ise masadan kalkıp basına dönerek, “Beni ikna etmeye çalıştı lakin fikrim değişmedi” diyerek Charles’ın tüm entelektüel emeğini bir çırpıda çöpe atmıştı. Charles’ın o günkü yüz sözü, bir aristokratın bir popülist karşısındaki en saf çaresizliği üzereydi.
‘ANNEM SENİ TELEVİZYONDA İZLERDİ CHARLES’
Ancak dün Beyaz Saray’da yaşananlar, 2019’daki o tansiyonu bile gölgede bıraktı. Trump, kürsüde yanına aldığı Kral Charles’a dönüp, İskoç asıllı annesi Mary Anne MacLeod’dan bahsederken işi değişik bir boyuta taşıdı. Trump, annesinin televizyonda genç Charles’ı izlerken “Donald bak, şu çocuk ne kadar tatlı (cute)” dediğini, hatta annesinin Charles’a “platonik bir aşk” (crush) beslediğini tüm dünyanın önünde ilan etti.
Bu, bir devlet liderinin, bir “Majesteleri”ne yapabileceği en tuhaf, en laubali lakin bir o kadar da stratejik “aşağı çekme” atılımıydı. Trump, Charles’ı bir dünya önderinden fazla, “annesinin hayran olduğu eski bir poster çocuğu” düzeyine indirdi.
CHARLES’IN İNCE İNTİKAMI: “FRANSIZCA KONUŞUYOR OLURDUNUZ”
Fakat Charles, o meşhur İngiliz soğukkanlılığını bozmadı. Yanıtını bir boksör üzere değil, bir satranç ustası üzere verdi. Trump’ın Avrupa’yı “para ödemezseniz korumam” diyerek tehdit etmesine atıfta bulunan Charles, tarihe ve asilliğe vurgu yaparak şu cümleyi masaya bıraktı:
“Eğer biz o vakitler (Amerikan İç Savaşı’nda) biraz daha kararlı olsaydık, bugün burada hepimiz Fransızca konuşuyor olurduk.”
Bu, Trump’ın kaba samimiyetine karşı, “Siz asisiniz, biz ise asılız; varlığınızı bile bizim nezaketimize borçlusunuz” demenin en kibar yoluydu.
DONANMA VE ‘İSİM’ SAVAŞI
Trump’ın ziyaretten çabucak evvel İngiliz uçak gemilerine “kırık dökük” demesine karşılık Charles, gemilerin isimlerinin (annesi ve kendisi) altını çizerek; “Bu gemiler yalnızca çelik değil, bir ulusun onurudur” dedi. Yani, “Gemilerime küfrederek aslında anneme ve bana küfrediyorsun, sonunu bil” bildirisini diplomatik bir zarfa koyup Trump’ın önüne bıraktı.
SONUÇ: KİM KAZANDI
Trump, her zamanki üzere “halkın adamı” maskesiyle protokolleri yıkarak Charles’ı sıradanlaştırmaya çalışıyor. Charles ise, bin yıllık monarşinin verdiği o üstten bakan “siz gelip geçicisiniz, biz kalıcıyız” tutumuyla Trump’ın popülist fırtınasına direniyor.
Görünen o ki; biri kaba bir güçle odayı domine etmek istiyor, oburu ise yüzyılların birikimi olan bir zarafetle odayı sessizce yönetiyor. Bakalım bu “sessiz savaşın” bir sonraki perdesinde hangi “eski defterler” açılacak?
