Türkiye’de suça sürüklenen çocuk sayısındaki korkutucu artış ve Kahramanmaraş ile Şanlıurfa’da yaşanan okul taarruzları, şiddet sarmalının nedenlerini, kamuoyunun bir numaralı gündem hususu haline getirdi.
Uzmanlar, aile yapısındaki bozulmalara ve eğitim sistemindeki boşluklara dikkat çekerken başka yanda çocukların dinlediği müziklerin genç psikolojisi üzerindeki tesiri sorgulanıyor. Okul sıralarına kadar uzanan bu şiddet dalgası, “Sorumlu aile mi, sistem mi yoksa tanınan kültür mü?” sorusunu da gündeme taşıyor.
Bununla bir arada Sabah Gazetesi dün rap sanatkarlarına seslenerek müziklerinde şiddet, silah kullanımı, uyuşturucu üzere unsurların yer almaması istikametinde davet yaptı. Sorumluluğun büyük olduğunu belirten gazete, “Rap müzik; sokakların sesi, gerçeklerin aynası ve hislerin filtresiz dışavurumu olarak doğdu. Lakin bugün geldiği noktada, milyonlarca gencin günlük hayatını etkileyen bir kültür haline geldi. Bir rap müziğinde geçen tek bir cümle, bir gencin bakış açısını değiştirebiliyor, davranışlarını etkileyebiliyor” tabirlerine yer verdi.
Ardından bugün Türkiye Gazetesi de “Dinleniyor fakat temiz değil: Müzik algıyı direkt etkiler” diyerek rap müziğe işaret etti. Gazete haberinde, “Dizilerde mafya ve zorbalık ‘karizma’ ile sunulurken, kimi rap müziklerinde öfke, husus kullanımı ve aşağılayıcı lisan normalleştiriliyor” diyerek ekranda büyütülenin gerçek hayatta da büyüdüğünü savundu.
KÜLTÜREL ŞUURDAN KABAHAT ÖRGÜTÜ PROPAGANDASINA
Rap müziğin “sokağın sesi” ve adaletsizliğe karşı bir başkaldırı olarak doğduğu kabul edilse de, bugün Türkiye’deki dönüşümü kaygı verici bir boyuta ulaştı. Tartışmanın odak noktasında ise rap dünyasındaki keskin nesil farkı yer alıyor.
Old School rapçilerden Sagopa Kajmer’in felsefi ve manevi derinliği, Ceza’nın toplumsal adaleti ve kültürel şuuru ön plana çıkaran hali, eski neslin “sorumlu sanatçı” profilini temsil ediyordu. Şanışer’in “Susamam” modülleriyle toplumsal bildiriler verdiği devirlerden, bugün adliye koridorlarına taşan bir “yeni jenerasyon rap” profiliyle karşı karşıyayız.
2019 sonrası ivme kazanan yeni jenerasyon rapçilerin bir kısmı, yalnızca müzikleriyle değil, karıştıkları olaylarla da gündemde. Birtakım isimlerin “Barış Boyun” üzere kabahat örgütlerine eleman devşirmek ve onları övmek ismine müzikler hazırladığı savıyla yargılanması, rapin “propaganda aracı” olarak kullanıldığını gösteriyor.
Kadına yönelik şiddeti ve istismarı yasallaştıran kelamlar, dijital platformların denetimsizliğiyle birleşince milyonlarca gencin kulağına “normal bir olgu” üzere fısıldanıyor. Bir konser yapımcısını darp ettiği teziyle hakkında dava açılan isimlerden kimileri da bu durumu gizlemiyor. Örneğin, dalda bulunan bir isim, katıldığı bir programda mafya ile bağı olduğunu açıkça söylemişti.
SORUMLULUK KİMDE
Rap müziğin tabiatındaki “filtresiz dışavurum”, bugün şiddeti, uyuşturucuyu ve bayan aşağılamayı merkezine alan bir sanayiye dönüşmüş durumda. Bu tartışma birinci kere gündeme gelmiyor. Ayşenur Halil ve İkbal Uzuner’in katledildiği devirde de rap müziğin bayana yönelik kullanıldığı lisan reaksiyon çekmiş, kimi isimler de müziklerinde şiddeti çağrıştıran sözlerin yer almayacağını açıklamıştı.
Odatv.com
