KLİNİK Psikolog Sinem Baran Ekinci, Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki okul hücumlarına ait yaptığı değerlendirmede ailelere ve eğitim topluluğuna ikazlarda bulundu. Okullarda artırılan güvenlik tedbirlerinin tek başına kâfi olmayacağını belirten Ekinci, “Çözüm kapılara güvenlik koymak değil, rehberlik ünitelerini güçlendirmektir” dedi.
Türkiye’yi yasa boğan atakların akabinde toplumda yükselen tasayı kıymetlendiren klinik psikolog Sinem Baran Ekinci, şiddetin, ‘salgına’ dönüşmemesi için ebeveynlerin ve yetkililerin daha dikkatli olması gerektiğini söz etti. Çocukların dışlanma, akran zorbalığı ve yalnızlık üzere sinyallerinin birçok vakit ‘damgalanma korkusu’ ile görmezden gelindiğini söyleyen Ekinci, bunun ağır sonuçlar doğurabileceğine dikkat çekti. Yetişkinlerin, ‘Çocuktur geçer’ diyerek meseleleri olağanlaştırmasının toplumu bu noktaya getirdiğini belirten Ekinci, “Yaşanan son gelişmeler hepimiz açısından çok fazla üzücü. Bu yaşananların altındaki en değerli etken öğretmenlerin, velilerin, çocukların, kendileri için ve çocukların akranları için, ‘Burada bir sorun var’ dediği durumlara, tahminen de bizler bir damgalanma kaygısıyla gerimizi döndük. Bu noktada bizim nasıl bir yaklaşım geliştirmemiz gerekir? Yani çocuğunuz okuldan konuta geldiğinde ve direkt odasına çıktığında, sizlerle hiçbir temas kurmadığında, çocuğunuz ödevini yanlış yaptığında, eksik yaptığında ve sorabilecek hiçbir arkadaşı olmadığında aslında bizlere birer ikaz uyarısı veriyor demektir. Bu ne demek? ‘Beni gör’ Dışlanmak, yalnız kalmak, akran zorbalığına uğramak, ruhsal olarak problemler yaşıyor olmak, ailevi sıkıntılar yaşıyor olmak, elbette ki bir çocuğu şiddete yönlendirmez lakin çocuğun hassas ve kırılgan psikolojisini şiddetle kendi göstermeye itebilir. Öncelikle çocuğumuzla konuşmak, onu anlamak, sıkıntılarına bir tahlil üretmek zorundayız. Bu noktada yetişkinlerin en büyük sorunu; ‘çocuktur geçer, büyüyünce geçer, bizler de böyleydik’ üzere normalleştirmelerin ardına sığınarak ne yazık ki toplumca bu acı olayları yaşamış olduk. Bu noktadan sonra ne yapmalıyız? Çocuğumuzun okulda ve konutta ulaşılabilir bulduğu, güvenilebilir bulduğu bir yetişkinle temasta olduğundan emin olmak zorundayız. Çocuklar dışlanmış ve yalnız hissettiklerinde izledikleri oyunlar, oynadıkları oyunlar, toplumsal medya karakterleri, dizi karakterleri onların üzerine daha fazla negatif tesir yaratmakta. Yani bu şu demek değil, bilgisayar oyunu oynayan ya da bunları izleyen çocuklar şiddet gösterir manasına gelmiyor. Psikolojisi hassas çocuklar için bunlar geri dönülemez ziyanlar verebilir manasına geliyor” diye konuştu.
OKUL FOBİSİNE DİKKAT
Velilerin korkulu tavrının çocuklara direkt geçtiğini ve bunun okul fobisine yol açabileceğini tabir eden Ekinci, şunları söyledi:
“Çocuklarımız şu an okula gitmekten korkuyorlar. Bunun nedeni de biz velilerin korkulu tavrı. Bu yaşananları çocuklarımızla konuşmalıyız. Yani ‘neler duyduğunu bilmiyorum ancak evet kimi üzücü gelişmeler oldu ve bunun hakkında sen ne düşünüyorsun, ben senin güzel hissetmen için ne yapabilirim?’ diye çocuklara sormalıyız. Şu an anne ve babaların çocuklarına telaşları direkt olarak geçtiği için çocuklar okula gitmek istemiyorlar. Bu ileriki periyotta bir okul fobisine yol açabilir. Daha çok yalnızlaşmaya yol açabilir ve yalnızlaşma da ne yazık ki çok daha acı sonuçları doğabilir. Bu noktada evvel biz yetişkinler kendimizi regüle edeceğiz, sonrasında çocuklarımızı sakinleştirip anlayabilecekleri ve bize güvenebilecekleri birer irtibat ortamı kuracağız. Ben buradan en çok babalara seslenmek istiyorum. Herkes annelere, öğretmenlere, akranlara yüklenirken benim burada bağlantı kurmak istediğim asıl kişi babalar. Lütfen çocuklarınızı görün ve onlarla irtibat halinde olun.”
SANAL MEDYADA İMAJ PAYLAŞIMI UYARISI
Yaşanan olayların sanal medyada paylaşmanın tesirine de değinen Ekinci, “Tüm bireylerden aslında yapmasını beklediğimiz doğal akış şu olması gerekir; bu imajları toplumsal medyada paylaşmamak. Zira biz bu imgeleri paylaştıkça, şiddeti normalleştirdikçe öteki çocuklar için şiddeti daha ulaşılabilir bir şey haline getiriyoruz. Açıkçası esasen çocuk toplumda bayana, ağaca, ormana rastgele bir şeye karşı şiddetin uygulanabilir olduğunu görmekle birlikte şiddete yatkınlık ve yakınlık geliştiriyor. Artık bizler bu manzaraları diğer çocukların izlediği gerçeğinden uzaklaşıp paylaşırsak ne yazık ki bu şiddet bir salgına dönüşebilir. Tek kaygımız bu. O yüzden lütfen neyi paylaştığınıza çok dikkat edin. Evet acınızı, derdinizi, geriliminizi anlıyorum ancak yeni kurbanlar ve yeni sıkıntılar yaratmak istemiyorsak bu noktada hepimizin bu topluma bir borcu var. Bu da sorumluluklarımızı yerine getirmek” diye konuştu.
‘ÇÖZÜMÜN MODÜLÜ OLMAK ZORUNDAYIZ’
Okullarda alınan önlemlerin yerine rehber öğretmen sayısının artırılması gerektiğini söyleyen Ekinci, açıklamasında şunları tabir etti:
“Asıl tahlil ne yazık ki kapıların önüne güvenlik koymak, detektörle çocukları taramak, çocukları daha fazla gerilime sokmak değil. Zira onlar da şu an hem çok üzgünler hem de çok derecede telaşları yükselmiş durumda. Pekala ne yapmalıyız? Okullardaki rehber öğretmen sayısını artırabiliriz, rehberlik ünitelerinin yetkilerini ve imkanlarını genişletebiliriz. Okul psikoloğu kavramını hayatımıza dahil edebiliriz ve bu noktada değerli olan şey bir çocuğu bir okul psikoloğuna, rehber öğretmene, psikiyatriste, ruhsal danışmana götürürken kendimiz de aslında sürecin bir kesimi olmaya çalışmalıyız. Yani çocuğumuz hasta, hatalı yahut damgalanmış bir nesne olarak bize gözükmemesi gerekir bu noktada. Zira biz burada tahlilin birer modülü olmak zorundayız lakin ne yazık ki ebeveynler sorunu kabul etmediklerinde biz topluca yeni bir sorunun oluşmasına sebebiyet vermiş oluyoruz. Bu noktada lütfen çocuğumuzu berbat ya da sıkıntılı ilan etmeden evvel biz ona nerelerde yetebiliriz? Biz ona nasıl ulaşabiliriz sorusunu kendimize soralım ve lütfen, ruhsal dayanak almaktan çekinmeyelim, bunu normalleştirelim.”
