İstanbul’da uzun yıllar özel bir şirkette çalıştıktan sonra emekli olan ve 2017’de eşinin isteğiyle memleketi Karabük’ün Safranbolu ilçesine bağlı Kuzyakaköseler köyüne yerleşen Miraç Erol’un vefatla yüzleşmesi 2000 yılında geçirdiği ağır trafik kazasıyla başladı. Uzun müddet hastanede tedavi gören Erol, güzelleştikten sonra işine döndü.
Ancak 2005 yılında geçirdiği ikinci trafik kazasında beli kırıldı ve yaklaşık bir yıl yatağa bağımlı kaldı. Tedavi sürecinin akabinde yine ayağa kalkan Erol, 2015’te üçüncü defa trafik kazası geçirdi. Bu kazadan sonra emekli olarak köyüne yerleşti.
Köy hayatına alışmaya çalışan Erol’un başından geçenler bununla da hudutlu kalmadı. Tabiat yürüyüşü sırasında ayı saldırısına uğrayan ve uçurumdan düşmesine karşın hayatta kalan Erol, 2025 yılında peş peşe üç kere kalp krizi geçirdi. Her seferinde tedavi edilerek ömrüne devam eden Erol, son olarak birer hafta ortayla iki defa arı sokması sonucu komaya girdi.
Tüm bu yaşadıklarının akabinde hastaneden taburcu olan Erol, hayatına farklı bir bakış açısıyla yaklaşarak kendi mezarını kazmaya başladı. Bu kararını ise şu sözlerle anlattı:
“Kedi misali dokuz can derler ya kediye, ben de hesapladım. Dokuz canımı da son arı sokmasıyla vermiş oldum. Buna istinaden mezarımı kazmaya karar verdim. Bu biçimde de mezarımı kazdım. Şu anda kalp hastası olduğum için, havaların da yağışlı olmasından ötürü artık ağır ağır lehine açıyorum. Hazırlıkları yapıyorum bir nevi. İşte ileriki vakitlerde artık taşını da bir biçimde ayarlamaya çalışacağım.
İlk evvel etrafım şaşırdı. Hani bu türlü bir şeye nasıl karar verdin dediler. Ben olayı anlattım. Esasen eşim de biliyor yaşadığım süreci. Eşim muhakkak bir şeyden sonra olağan karşıladı. Zira diyor yani bu dünyada başına gelmeyen kalmadı. Artık komşularımızdan, arkadaşlarımızdan biraz reaksiyon aldım. Hani daha gençsin, niçin bu türlü bir şey yaptın diye. Ya dedim içimden geldi. Hani insanın içinden bir his gelir ya, o pay uyarak mezarımı kazdım yani”
